Rekli su mi da se opustim

Previše mislim

Voljela bih ponekad
samo se malo više opustiti
I uživati u trenutku prolaznosti,
I prestati misliti.
Roj slojeva mišljenja i ideja i problema mi prolazi kroz glavu
i baš kad mislim da sam promislila o svemu, moja glava se opet pretvori u bumerang..
Ne želim poludjeti. Želim barem ponekad biti malo gluplja.

Želim opet ko nekad davno piti iz dosade i iz potrebe za isticanjem i opslikavanjem u nekom noćnom baru kako bih sakrila manjak samopouzdanja; a ne radosno piti iz samoće svoje kuće zbog interesa da si napravim život i misli još kompliciranijim. Iz potrebe za samoostvarenjem. Iz potrebe za kreativnošću.

Kad si toliko zanimljiv sam sebi, onda shvatiš da nešto nije u redu.

Ili sa svijetom, ili s tobom.

Volim ovaj život.

Volim biti sama. Volim biti među ljudima.

Volim svoj novi fakultet.

Volim kreativnost.

Volim umjetnost.

Volim sebe.

Konačno.

i onda jebeš jednu potvrdu zbog koje si gubio živce i noći, kad shvatiš da nemaš vremena. i onda nemaš potrebu pljuvati ljude i njihove strasti i interese, nemaš pravo osporavati tuđa mišljenja, nemaš volje komentirati događaje o svijetu imigrantima i politici i paliti virtualne svijeće. jer živiš svoj život a ne život drugoga.

više ne trebam druge da me ostvare. jer ja sam već ostvarena. DSC_0579

za točno mjesec dana ću letjeti svojoj kući, za badnju večer ću si pokloniti Osijek za rođendan, i onda ću jesti puricu s mlincima. počela sam jesti meso. previše je godina prošlo i prestara sam više da gubim energiju. do tada ću učiti, raditi, probati zaraditi, tražiti novi posao, preživljavati, živjeti. viđati prijatelje ili barem na njih misliti. javiti im se i pitati kako su i što rade. samo da ih čujem. vjerojatno ću se ošišati. i probati se opustiti. zato sam u ovoj državi gdje me to uče svaki dan.

O πεζός / Šetač / The Walker

*Greek language teaching center, School of Philosophy, Athens // written assignment & presentation: Describe one statue or a painting

Ο Οδοιπόρος / O πεζός
Το  μνημείο βρίσκεται στο Όσιγιεκ, στην Κροατία. Το λένε ŠETAČ (The Walker), και εναι το πρώτο ολόσωμο άγαλμα που κατασκευάστηκε ποτέ στην Κροατία.
Το έφτιαξε ο γλύπτης Στιεπαν Γρατσάν (Stjepan Gračan) το 1974. Aπεικονίζει τον συγγραφέα Αυγοστ Κεσάρετς (August Cesarec), είναι κατασκευασμένο από χαλκό και έχει ύψος δύο μέτρων.
Επίσης, κρατάει στα χέρια του τα βιβλία του, και η στάση του θυμίζει περπάτημα. Είναι τόσο δημοφιλές που χρησιμοποιείται σαν σημείο συνάντησης για τους νέους.
Αυτό που το κάνει ακόμα πιο πολύτιμο για τους κατοίκους του Όσιγιεκ είναι ότι επέζησε από τον πόλεμο του 1991.
Εν κατακλείδι, ο δήμος της πόλης συμφωνούσε με την ιδέα του Τόμισλαβ Λεβακ (Tomislav Levak), και αποφάσισε να χρησιμοποίσει την φιγούρα του στα φανάρια οδικής κυκλοφορίας.

(The most famous monument in Osijek, Croatia is Šetač, The Walker; first full-body statue in Croatia, made by sculptor Stjepan Gračan. The two meters copper statue portrays the writer August Cesarec, who seems to be in walking motion while holding books in his hands. ‘The Walker’ is often used as a meeting point for youngsters, nobody even uses the name of the street or the square (Liberation square). The fact that it was not destroyed in the Homeland War ’91 makes it even more valuable and important for the locals. The Walker is so famous and well-known that the municipality of Osijek decided to use its icon on traffic lights in the city center, thus making it unique trademark and one of the greatest landmarks of Osijek.)

_DSC0037_DSC0052

_DSC0033

_DSC0032D.B. 2014, με αλλαγές

photos: Osijek, 2014.

http://www.inyourpocket.com/osijek/The-Walker_65846v

τα όνειρά μου / my dreams / moji snovi

τα όνειρά μου

ονειρεύομαι να κοιτάζω τον ουρανό
τα μεσάνυχτα και το μεσημέρη
με τον ήλιο να μεταμορφώνεται στο φεγγάρι
τον χειμώνα και το καλοκαίρι.
να βλέπω τα σύννεφα χορεύοντας μαζί με τα πουλάκια,
να τους δίνουνε αγκαλίτσες και φιλάκια.
χωρίς μουσική, χωρίς ήχους,
στη γαλάζια σκηνή, με τους πολύχρωνους τοίχους.

να ακούω τον θόρυβο του δρόμου
να ισυχάζει τις φασαρίες στο μυαλό μου
να διμιουργούν το χάος που γεννήθηκε πριν τη σκέψη
ονειρεύομαι να καταλάβω χωρίς ούτε μια λέξη
ονειρεύομαι να βρω την λύση,
να γνωρίζω κάτι να μου απαντήσει

απο πού ήρθα
και πού θα πάω,
και πότε με αυτή τη ζωή να σταματάω.
τι είμαι;
ποια είμαι;
αν θα γίνω πουλί.

αν είμαι το περιστέρι της πλατείας,
μικρό και χαρούμενο,
να συναντηθώ με την παρέα μου
δίπλα στο άγαλμα το κρυμμένο.

αν ειμαι η αλκυόνη
να κόψω την ζωή μου για μια άλλη ψυχή, στο νερό
να βουλιάξω την καρδιά μου από ενα βράχο, φοβερό
να ψάξω κάτι επικίνδυνο να με σκοτώσει στο τέλος.

αν είμαι ο γλάρος να πετάξω ψηλά,
και κάποτε να βρω ελευθερία,
να μην νιώθω φυλακισμένη
στο κλουβί, σαν νεκρός, μαντρωμένη

ποτέ να μην φοβάμαι
κανέναν να μην λυπάμαι
τίποτα να μην θυμάμαι
όταν μεταμορφωθώ σε πουλάκι.

___________________________________________________________________
my dreams

I dream to stare at the sky
At midnight and at noon
with the sun turns to moon
in winter and in summer.
To see the clouds dancing along with the birds,
sharing hugs and kisses.
With no music, with no sound,
On the lightblue platform with colorful walls.

to listen to the noise of the street
to ease the trouble in my mind
to create the chaos born before thinking
I dream to figure out and understand without a word
I dream to find the solution,
To meet something that will answer me

where I came from
and where to go,
and when will this life come to an end.
what am I?
who am I?
if to become a bird.

if I’m the Pigeon of the square,
small and cheerful,
meeting with my pair
next to the statue hidden.

If I am Halcyon / Alcyone
to cut my life for another soul, in water
to sink my heart from a rock , astonishing,
delving something dangerous to kill me at the end.

if I’m the Seagull to fly high
and once to find freedom,
not to feel imprisoned
in the cage, like a corpse, muddled

(not) to fear nothing
(not) to miss anyone
(not) to remember anything
when transformed into a birdie.

____________________________________________________________________
moji snovi

sanjam da promatram nebo
u ponoć i u podne
kako se sunce pretvara u mjesec
u zimi i ljeti.
da gledam kako oblaci plešu uz ptice,
davajući im zagrljaje i poljupce.
bez glazbe, bez zvukova,
snježnoplava pozornica sa višebojnim zidovima.

da čujem buku na ulici
da smiri žamor u mojoj glavi
da proizvedem kaos rođen prije mišljenja
sanjam da shvaćam i razumijem bez ijedne riječi
sanjam da pronalazim rješenje,
da upoznajem nešto što mi daje odgovor

odakle sam došla
i gdje odlazim,
kad ću s ovim životom prestati.
što sam ja?
tko sam ja?
ako postanem ptica.

ako sam Golub sa trga,
malen i veseo,
da susrećem svog partnera
pored kipa skriveno.

Ako sam Vodomar*
da oderežem svoj ​​život za drugu dušu, u vodu
da utonem svoje srce sa litice,strašno
žudeći nešto opasno da me ubije na kraju.

ako sam Galeb da letim visoko
i jednom da nađem slobodu,
da se ne osjećam zatvoren
u kavezu, poput leša, smušen

da se ne bojim nikada
da sam u nedostajanju nikoga
da se ne sjećam ničega
kada se pretvorim u malenu pticu.

_______________________________________________________________________

*Alkuonh, Alcyone, Halcyon, Kingfisher, Vodomar; ptica i mitsko biće

D.B. 2014.

School of Philosophy, Διδασκαλείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Athens (26/4-22/5/ 2015)

DSC_0641

Γράμμα σε μια φίλη

Ελα Ιωάννα μου!

Τι κάνεις; Καλά είσαι; Είσαι στο Βόλο ακόμα;

Είμαι στην Αθήνα εδώ και πέντε μήνες, αυτό το ξέρεις, αλλά εδώ και δυο βδομάδες είμαι φοητήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών! Κάνω μαθήματα ελλινικών πρώτη φορά, και μου αρέσει πάρα πολύ! Μαθάινω την ελλινικήγλώσσα στην σχολή, αλλα διαβάζω και σπίτι μου.  Πρέπει να κάνω πολλή δουλεία αν θέλω να μάθω καλά, επειδή είναι μια πολύ δύσκολη γλώσσα για μένα, και είμαι στο επίπεδο Β1! Νομιζω ότι καταλαβάινω πολλά πράγματα, αλλά δεν ξέρω ακόμα γραμματική, και συχνά κάνω λάθος.Και άλλα παιδία μιλάνε πολύ καλά, αλλά κάνουν λάθη μερικες φορές. Εχουμε τρεις κατηγήτριες ελλινικών,κάθε κατηγήτρια είναι διαφορετική και πολύ έξυπνη, και έχουν πολλή υπομονή. Μου αρέσουν και οι τρεις! Οταν είμαι στην τάξη καταλαβαίνω πολλά, αλλά μερικές φορές όταν γυρίζω σπίτι μου, δεν έχω ιδέα!

Εχω μάθημα καθημερινά 12 εως 3, και συνίθως γυρίζω σπιτι μετα απο τις τέσσερις. Μετά παω για ψώνια και μαγειρεύω, αλλά όταν είμαι κουρασμένη ή δεν έχω χρόνο, φτιάχνω κάτι απλό. Πολύ συχνά κάνω βόλτα με τους φίλους μου ή μόνη μου, και μια φορά την βδομάδα πηγαίνω στο καφέ μπάρ. Είχα πάει και στον Αρειο Πάγο (λόφος) προχτές. Αυτό είναι το αγαπημένο μου μέρος στην Αθήνα! Ελπίζω να πηγαίνω εκεί πολύ συχνά την άνοιξη, επειδή τώρα κάνει λίγο κρύο, και δεν μπορείς να καθίσεις στο βράχο. Συνήθως παω στο γυμναστήριο μια ή διο φορές την βδομάδα, και οταν είμαι σπίτι το βράδυ, βλέπω τις ταινίες.

Μένω στα Εξάρχεια και μου αρέσει πολύ αυτή η περιοχή. τώρα το διαμέρισμα μου είναί καλύτερο, επειδή είναι επιπλωμένο τώρα! Μου λείπει μόνο ψυγείο, δεν έχω αγοράσει ακόμα. Αλλά έχω ενα δεύτερο κρεβάτι, και σε περιμένω στην Αθήνα!

Αυτά είναι τα νέα μου. Περιμένω και τα δικά σου.

Φιλάκια πολλά,

Ντινα

 

(Τον Ιανουάριο του 2014, με τις αλλαγές)

 

 

Kαλημέρα σας! (predstavljanje i ostale egoistične fore)

Kαλημέρα σας!

Με λένε Ντηνα και είμαι από την Κροατία. Τωρα μένω στην Αθήνα, στα Εξάρχεια. Αυτή τη στιγμή μένω μόνη μου, αλλά πρέπει να βρω έναν συγκάτοικο, να μοιράστουμε τα έξοδα.

Ηρθα στην Αθήνα πριν πεντε μήνες, μονο για διακοπές, και έμεινα.

Ηθελα να μένω εδώ, αλλά δεν μπορούσα, επειδή δεν έιχα λεφτά. Ευτυχώς, βρήκα μια δουλέια σε μερικές  μέρες σε ενα μαγαζί, σε ενα καφέ μπάρ. Δούλευα εκεί για τέσσερις μήνες. Ομως, όταν γύρισα απο την Κροατία, απολύθηκα. Δεν δουλεύω τώρα, ψάχνω άλλη δουλειά.

Τώρα κάνω μάθημα ελληνικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μαθαίνω ελληνικά, γιατί μου αρέσει η ελλινική γλώσσα, και θέλω να μιλήσω καλά και να καταλαβαίνω άριστα.

Σπούδασα φιλοσοφία και αγλικκή γλώσσα στην Φιλοσοφική σχολή στην χώρα μου. Ημουν δασκάλα για δυο χρόνια, και τώρα ειμαι και πάλι μια φοιτήτρια.

Στον ελεύτερο χρόνο μου διαβάζω, γράφω, ζωγραφίζω, φτιάχνω κολιέ και άλλα κοσμήματα, και βγάζω φωτογραφίες.

Πριν έκανα γιόγκα, αλλά τώρα κάνω πιλάτεσ στο γυμναστήριο. Μου αρέσει πολύ να κάνω βόλτες και να πηγαίνω έξω για μια μπίρα η έναν καφέ με τους φίλους μου.

 

Dina

(Τον Ιανουάριο του 2014, με τις αλλαγές)

prvi školski početnički sastav

Το άγαλμα / Kip

Το άγαλμα

Χθες μεσάνυχτα και κάτι κατηφόρισα
στην μικρή την πλατεΐτσα που σε γνώρισα
Κάποιο άγαλμα που μ’ είδε με θυμήθηκε
και τον πόνο μου να ακούσει δεν αρνήθηκε

Και του μίλησα για σένα και για μένανε
και τα μάτια του βουρκώναν και όλο κλαίγανε
Του ’πα για το φέρσιμό σου και για τα άλλα σου
τα ασυγχώρητα τα λάθη τα μεγάλα σου

Κι ύστερα με πιάσαν θεέ μου κάτι κλάματα
που με βρήκανε κουρέλι τα χαράματα
Με το άγαλμα ως το δρόμο προχωρήσαμε
μου εσκούπισε τα μάτια και χωρίσαμε

Στίχοι:  Λευτέρης Παπαδόπουλος

Μουσική:  Μίμης Πλέσσας

Γιάννης Πουλόπουλος


Kip
jučer iza ponoći spustio sam se

do malenog trga gdje sam te upoznao.

jedan me je kip ugledao te me se sjetio.

poslušati moju bol nije odbio.

 

Te sam mu pričao o tebi i nama,

njegove su se oči napunile suzama i plakale.

rekao sam mu za tvoje ponašanje te ostalo,

tvoju veliku pogrešku nije oprostio.

 

poslije me uhvatio, bože dragi, neki plač.

postao sam otrcana krpa u zoru.

odšetao sam niz ulicu sa kipom,

obrisao mi je suze s očiju te me napustio.